W jednej hali sól tworzyła kilka pryzm rozdzielonych zagłębieniami. W drugiej dochodziła do ścian kopuły, a część krawędzi znikała w cieniu. Zadanie było konkretne. Trzeba było podać, ile metrów sześciennych soli leży w każdej hali, z wyłączeniem przejazdu przy bramie i placu na zewnątrz.
Gdy patrzy się od wejścia, widać najwyższe grzbiety hałd. Znacznie trudniej ocenić zagłębienia między nimi, przebieg krawędzi przy ścianach i to, na jakim poziomie znajduje się posadzka pod materiałem. Właśnie te trzy rzeczy decydują o tym, czy z pomiaru powstanie liczba przydatna do kontroli zapasów.
W tej realizacji przygotowaliśmy osobny wynik dla każdej hali. Granicę obliczeń poprowadziliśmy po obrysie składowanej soli. Przejazd przy bramach, plac i elementy konstrukcyjne wyłączyliśmy z zakresu. Obrys w raporcie pozwala sprawdzić, z jakiego fragmentu obiektu pochodzi podana liczba.
To ustalenie nabiera znaczenia przy kolejnych pomiarach. Jeśli dziś liczymy materiał tylko w hali, a za miesiąc doliczymy pryzmę stojącą na placu, różnica w raportach będzie obejmować zmianę granicy. Przy inwentaryzacji cyklicznej warto zachować obrys i sposób określania podstawy, a każdą uzgodnioną zmianę zakresu odnotować.
Seria zdjęć z różnych stron pozwala odtworzyć kształt powierzchni w 3D. Te same fragmenty pryzm muszą być widoczne na kilku nakładających się ujęciach. W hali szerokie kadry pomagają powiązać poszczególne części obiektu, a zdjęcia wykonane pod różnymi kątami odsłaniają skarpy, zagłębienia i styk materiału ze ścianą. Sam widok z bramy może wiele powiedzieć o układzie zapasu, ale zasłonięta za grzbietem część pozostanie na nim niewidoczna. USGS · Wytyczne dotyczące fotogrametrii i kontroli pomiaru
Zdjęcia połączyliśmy z pomiarem geodezyjnym. Widoczne na ujęciach fotopunkty o znanych współrzędnych pozwoliły osadzić model w lokalnym układzie pomiaru. Wybrane punkty na materiale posłużyły do odrębnego sprawdzenia dopasowania. Taka kontrola odpowiada na pytanie, czy model zgadza się z pomiarem w konkretnych miejscach. Widoczność powierzchni przy ścianach i przyjętą podstawę ocenia się osobno.

Potrzebne są dwie powierzchnie. Górną tworzy odtworzony wierzch hałdy. Dolną jest posadzka albo inna powierzchnia, na której leży materiał. Wewnątrz obrysu mierzymy różnicę wysokości pomiędzy nimi. Można to sobie wyobrazić jako wiele niewielkich pól. Pole o powierzchni 1 m², na którym warstwa soli ma średnio 2 m, wnosi do wyniku 2 m³. Suma takich części daje objętość zapasu. ISPRS · Przykład obliczania objętości pryzmy względem powierzchni bazowej
Pod solą posadzka była zakryta. Dla każdej hali przyjęliśmy płaską podstawę na poziomie punktu odniesienia T0 i zapisaliśmy to założenie w raporcie. W hali kopułowej część powierzchni przy ścianach była słabo widoczna. Jej przebieg trzeba było oszacować z widocznych sąsiednich fragmentów, z uwzględnieniem kształtu obudowy. To osobne źródło niepewności, obok poziomu samej posadzki.
Przykład obliczeniowy
Załóżmy, że obrys ma 200 m², a sól przykrywa go w całości. Jeżeli przyjmiemy posadzkę o 5 cm wyżej, objętość zmniejszy się o około 10 m³, bo 200 m² × 0,05 m = 10 m³. Kształt hałdy pozostaje ten sam. Zmienia się podstawa obliczenia. Te liczby ilustrują zasadę i nie są wynikiem opisanej realizacji.
Jeśli posadzka ma spadek, zagłębienie lub próg, jeden punkt wysokościowy nie opisze jej przebiegu. Można wtedy oprzeć podstawę na dokumentacji, pomiarze odsłoniętych fragmentów albo pomiarze pustej hali wykonanym przed zasypaniem. Przy regularnym monitoringu warto ustalić tę powierzchnię raz, o ile później faktycznie się nie zmienia.

Objętość w m³ pomaga porównać zapas między halami, sprawdzić zmiany po dostawie lub wydaniu i zaplanować wolną przestrzeń magazynową. W tej realizacji przygotowaliśmy raport PDF z mapami grubości i obrysami oraz osobny model 3D i kolorową chmurę punktów dla każdej hali. Raport służy do szybkiego odczytu. Model i chmura pokazują przestrzenny układ materiału i przydają się osobom, które chcą pracować na danych.
Jeśli ewidencja jest prowadzona w tonach, do przeliczenia potrzeba gęstości nasypowej odpowiedniej dla konkretnej partii. Wpływają na nią między innymi wilgotność, uziarnienie i zagęszczenie. Przykładowo 100 m³ przy założonej gęstości 1,2 t/m³ daje 120 t, a przy 1,4 t/m³ daje 140 t. To wyłącznie ilustracja wrażliwości przeliczenia. Gęstość do rozliczeń powinna wynikać z danych o materiale albo uzgodnionego pomiaru.
Jeżeli po pierwszym pomiarze część soli przerzucono do sąsiedniej hali, warto odczytać zarówno zmianę w każdej hali, jak i zmianę sumy dla całego magazynu. W jednej hali może przybyć materiału, w drugiej ubyć, a łączna objętość będzie zbliżona. Odrębne wyniki dla hal pozwalają odróżnić takie przesunięcie od zmiany całego zapasu, o ile w międzyczasie znamy ruch dostaw i wydań.
Przy porównaniu ustalamy wspólny zakres i podstawę. Jeżeli przy kolejnym pomiarze zmienia się to, ile powierzchni widać przy ścianie, część różnicy może wynikać z innego pokrycia zdjęciami. Warto wtedy sprawdzić mapy obu pomiarów. Pozwalają zobaczyć, czy zmiana skupia się w strefie rozładunku, gdzie rzeczywiście przybył materiał, czy w słabo widocznym pasie przy obudowie.
Dwie hale o podobnej powierzchni mogą wymagać różnego nakładu pracy. Jedna ma otwarty dostęp, czytelne krawędzie i udokumentowaną posadzkę. W drugiej pryzmy zasłaniają sobie nawzajem skarpy, materiał dochodzi do konstrukcji, a podstawę trzeba odtworzyć z dodatkowych danych. Różnica pojawia się zarówno w terenie, jak i przy sprawdzaniu wyniku.
Przy pomiarach cyklicznych część ustaleń z pierwszego pomiaru można wykorzystać ponownie. To szczególnie przydatne wtedy, gdy kolejne raporty mają służyć do porównania dostaw i wydań według tej samej metody. Jak wygląda cykliczny pomiar zapasów w DRONBUD
Pomiar zapasu wykonuje się z materiałem na miejscu. Pusta hala jest natomiast dobrym momentem na pomiar posadzki, szczególnie jeżeli ma spadki lub progi. Taką podstawę można później wykorzystać przy obliczeniach, jeśli posadzka się nie zmieniła.
Ujęcia jednej pryzmy powinny przedstawiać ten sam stan. Jeżeli między zdjęciami ładowarka wybierze część materiału, powstaną dwa różne kształty tej samej powierzchni. Przed pomiarem uzgadniamy więc dostęp do poszczególnych stref i czas, w którym mierzony materiał pozostanie na miejscu.
Na początek wystarczy lokalizacja, liczba hal, kilka zdjęć od strony bram i informacja, czy są dostępne rzędne albo rysunek posadzki. Napisz też, czy chcesz sprawdzić zapas jednorazowo, porównywać go regularnie, czy potrzebujesz danych do dalszego opracowania. Na tej podstawie możemy ustalić zakres prac, format wyniku i cenę dla konkretnego obiektu. Skontaktuj się z DRONBUD w sprawie wyceny
Jeśli materiał leży na otwartym placu, zobacz także, jak wyglądała inwentaryzacja dwóch hałd przy budowie linii kolejowej. Zakres usługi znajdziesz na stronie pomiarów objętości i modeli 3D.

Zyskaj pełną kontrolę nad swoją inwestycją i wyróżnij swój projekt dzięki profesjonalnym ujęciom, które zapierają dech w piersiach.
Skontaktuj się z nami już teraz, aby otrzymać darmową wycenę i sprawdzić, jak nasze drony mogą zoptymalizować Twój harmonogram prac oraz wzmocnić marketing Twojej firmy.
Zapraszamy do współpracy – zapewniamy certyfikowanych operatorów, najwyższą jakość materiałów i pełne wsparcie techniczne na każdym etapie realizacji.
e-mail: krzysztofkruczek@mail.com